Silah Ters Döndü

Artık devrimcilik bu oldu. Sipan?ı ve Kemal?i öldürmek! Ortalıkta binlerce Kürt düşmanı dolaşırken, halk ilk kez gerçek anlamda güç olmanın olanaklarını yaşarken ve bu düşmanlar bunun paniğiyle yanlış üstüne yanlış yaparken onurlu devrimciliğe bak. Sipan ve Kemal?i öldür!

Neval Çelik
21.02.2005 - 14:04

Kemal Arkadaş da vuruldu. Katiller bir duvarın arkasında uzun süre pusuda beklemişler. Gece 12 civarlarında dışarı çıktığında vurulmuş. Konuşamamış, birkaç dakika sonra da şehit düşmüş. Cemal ve benzerleri bu haberi bütün gece beklemiştir kesin. ??Görev tamam??. Bu büyük devrimciler! haberi aldıklarında bayağı gururlanmışlardır.

Artık devrimcilik bu oldu. Sipan?ı ve Kemal?i öldürmek! Ortalıkta binlerce Kürt düşmanı dolaşırken, halk ilk kez gerçek anlamda güç olmanın olanaklarını yaşarken ve bu düşmanlar bunun paniğiyle yanlış üstüne yanlış yaparken onurlu devrimciliğe bak. Sipan ve Kemal?i öldür! Irak?a müdahale ardından devletleşmeye gidildi. İran ve Suriye gündemde sen Sipan?ı ve Kemal?i vur. Neden? Cevabını biliyorlar mı gerçekten?

Son dönem yazılarında cevabı var aslında. Hemen hepsi aynı ruh haliyle yazıyor: Yenilmiş olsak da onurumuzla yaşıyoruz. Ne kadar kanlı ve onursuz bir onur anlayışı. Açılımı da şu: ??Kürt Halkının özgürlüğü, Kürdistan?ın bağımsızlığı amacına ulaşamadık. Demokratik çözüm alanında yetenek gösteremedik. Dağdaki varlığımız anlamsızdır, silahlarımızı da vereceğimiz muhattap yok. Birinin peşinden anlamsızca sürükleniyoruz. Yaşamak için bir anlamımızın olduğuna kendimizi inandırmalıyız. O halde ?olamadığımız? olan insanları vuralım. Dağlara da sığınıp adını onur koyalım??. Bir de aslında çok bilinçli bir tarzda başta Türk Devleti olmak üzere, Ortadoğu gericiliğine askerliği tercih ederek kendisini satmış halk düşmanı ?devrimciler?. Bunların ittifakındaki cinayetler?

Oysa onursuz dedikleri, işbirlikçi dedikleri, hain dedikleri herkes halk için bir şeyler yapmak peşinde. Onlar dağda ne yapıyor? Onur adını verdikleri cüzzamlı kompleksleriyle, yitirdikleri tüm duyguların boşluğunu kan içerek doldurmak dışında ne yaşıyorlar?

Hayatı için kendisini satan bir başkanın, ruhunu satan zavallı ulaklarının duygularından soydukları askerlerinin vahşeti. Gerçek güç ve onur vahşet yaratmaz. Güç cenneti yapar. Bunların güç ve onur dedikleri cehennem ateşi. Ama hiç utanmadan ?dağlarda cennet yarattıklarını? iddia ediyorlar. Cennette zebani yetiştirilmez! Cennetten eline silah tutuşturulmuş, yüreği küfür dolu, kendisini kaybetmiş makinalar salınmaz ortalığa. ?Git dünyayı acıya boğ, intikam al!? denmez.

Yazık ki kendini yitirmişliğin literatüründe her şey altüst oluyor. Bütün anlamsızlıklar anlama dönüşüyor.

PKK süreci bu kadar değildi. Sanıyorum amaçlı olmak bazı şeylerin önünü alıyordu. En azından vicdan bir şeylerin önünü alıyordu. Ama ne kadar acıdır ki ?önderlik hareketi? olan PKK, önderliğiyle birlikte İmralı?da hapsedilip teslim alınınca, halkın vicdanından kopup, düşmanın vicdansızlığına dönüştü. Silah ters döndü.

Bütün bunları tarihin nasıl yazacağını gelecek nesiller bilecek. Fakat Kemal Arkadaş için şunun belirleneceği kesindir; ??Suriye?de gelişmenin önünü açabilecek potansiyele sahip bir öncüyken, Kürt Halkının düşmanları tarafından çok talihsiz bir biçimde katledildi.??

Etiketler: PWD-K, Pwdnerin, Kurdistan, Kurd, Kürtçe